W niedawno wydanej w Polsce książce pt. „Neurofeedback - wprowadzenie do podstawowych koncepcji psychofizjologii stosowanej”, jej autorzy Michael Thompson - lekarz i Linda Thompson - doktor psychologii, przedstawiają wiele przypadków ze swojego doświadczenia klinicznego. 

Jeden z nich dotyczył 15-letniego chłopca z ciężkim przypadkiem objawów Zespołu Aspergera i obniżonym IQ. Chłopiec w niemowlęctwie miał wodogłowie. Leczenie poprawiło jego stan ale poziomem intelektu nadal pozostał w pierwszym centylu. Gdy pojawił się na pierwszych zajęciach był strasznie impulsywny i nadpobudliwy. Bardzo krótko się koncentrował. Biegał z jednego miejsca na drugie. Wchodził do różnych gabinetów nie zważając, że tam są pacjenci. Zadawał niestosowne pytania, czasami bardzo intymne. Był obojętny na to jak inni zareagują na jego zachowanie, nie potrafił odczytywać cudzych emocji, mowy ciała, gestów. Nie wchodził w interakcje z rówieśnikami. Zajmowały go albo dzieci dużo młodsze od niego albo osoby dorosłe. Diagnoza wykazała wysoką czynność theta i niską SMR w centralnej części mózgu. Po 40 sesjach treningowych, obniżających thetę i podnoszących SMR, potrafił poczekać w poczekalni na swoją kolej. Gdy zadawał pytania, czekał na odpowiedź. Potrafił zrozumieć, że niektóre pytania lub komentarze są niestosowne. Zaczął zachowywać się bardziej dojrzale, nauczył się przypatrywać innym i kopiować pozytywne wzorce zachowań. Choć poziom jego inteligencji nadal był poniżej przeciętnej, to potrafił całkiem dobrze funkcjonować w grupie rówieśniczej. Psycholog szkolny przeprowadzająca z nim wywiad orzekła, że nie może w pełni potwierdzić u chłopca Zespołu Aspergera, gdyż jego poziom funkcjonowania społecznego wychodzi poza obszar określany dla tej dysfunkcji. Przykład ten obrazuje jak EEG-Biofeedback może wpłynąć na poprawę funkcjonowania tam gdzie to akurat jest konieczne.

Licznymi sukcesami mogą poszczycić się też inni pionierzy biofeedbacku, lekarze dr Siegfried i dr Susan F. Ohmerowie, którzy od 1985 roku pracują nad wpływem EEG-Biofeedbacku na PTSD (Post Traumatic Stress Disorder - Syndrom Stresu Pourazowego). Zadziwiające rezultaty ich pracy sprawiły, że od czasu wojny w Iraku treningi EEG-Biofeedback jest często włączany do terapii weteranów wojennych.
EEG-Biofeedback ze wszystkich rodzajów biofeedbacku ma najszersze zastosowanie. To dlatego, że trening polega na wspomaganiu funkcjonowania ludzkiego mózgu, który ma wpływ na wszystkie funkcje życiowe naszego organizmu. Gdy umysł się odpręża, oczyszcza się ze wszystkich zewnętrznych myśli, uciążliwych wspomnień, niezdrowych emocji. W ten sposób uzyskuje się dostęp do pełnego potencjału twórczego. Pojawia się pewność siebie i chęć do działania.