W czasie treningu EEG_biofeedback osoba zostaje podłączona do aparatury poprzez umieszczenie elektrod na jej głowie, a zestaw urządzeń monitoruje stan psychofizjologiczny człowieka i prezentuje ten stan. Ponieważ obraz fal mózgowych jest mało czytelny dla przeciętnego człowieka, dane te są przetwarzane cyfrowo i wyświetlane na ekranie komputerowym w formie zrozumiałego obrazu i dźwięku. Obraz na ekranie komputera jest zatem wizualizacją określonych czynności naszego organizmu, które w danym momencie mają miejsce: widzimy, jak pracuje nasz mózg.

W trakcie treningu klient ma za zadanie osiągnąć i utrzymać określony stan, np. koncentracji, rozluźnienia, itp. Obraz i dźwięk zmieniają się w zależności od tego, czy uda nam się go osiągnąć na poziomie fizjologicznym czy nie. Jeśli nam się uda, takie działanie jest kodowane w mózgu jako działanie pozytywne. Im częściej wraca się do pożądanego stanu, tym mocniej zapamiętuje to nasz mózg.
Metoda EEG-biofeedback korzysta z tzw. neuroplastyczności mózgu. Oznacza to, że mózg nie tylko zapamiętuje prawidłowy stan psychofizjologiczny naszego organizmu, ale także tworzy nowe struktury nerwowe uczestniczące w tworzeniu prawidłowej postawy, dzięki czemu łatwiej ją ponownie osiągnąć. W tym samym czasie komórki nerwowe nieuczestniczące w tej postawie zanikają jako te, z których mózg nie korzysta.

EEG-biofeedback, jako metoda trenowania kondycji mózgu, nie ma skutków ubocznych. Jedynym problemem może być brak oczekiwanych rezultatów. Przyczyną może być w zbyt małej liczbie treningów i zbyt dużymi oczekiwaniami w stosunku do zaistniałego problemu. Każda liczba treningów ma pozytywny wpływ na ludzki organizm. Zakłada się, że im więcej treningów tym zmian jest więcej i są one trwalsze. Znaczenie ma też dokładne określenie obszarów i stopnia trudności. Analogicznie jak w przypadku ćwiczeń sportowców. Odpowiedni dobór ćwiczeń przez trenera ma kluczowe znaczenia dla osiągnięcia pozytywnych wyników przez sportowca.

Rezultaty zależą również od osoby poddawanej biofeedbackowi. To tak jak w przypadku treningu sportowego. Jak określić miarę skuteczności treningu sportowca? Czy jego sukcesami w zawodach, czy może różnicą między stanem wyjściowym a stanem końcowym. W ten sam sposób określamy skuteczność biofeedbacku. Jeśli widzimy, że dziecko nie potrafi się skupić na wykonywaniu zadania dłużej niż 2 minuty, to za sukces uznamy to, gdy zacznie się skupiać na 5 minut. Co oczywiście nie przeszkadza nam dążyć do tego aby potrafiło to robić przez kilka godzin. Każda poprawa stanu pierwotnego jest dowodem na skuteczność metody, gdyż jest dowodem, że ona działa. Pytanie jest jak długo wytrwamy na treningach i jakie efekty chcemy osiągnąć.

Biofeedback to nie magia ani antidotum na wszystko. To skuteczne narzędzie, poparte wieloma badaniami naukowymi, którego stosowanie może prowadzić do większej lub mniejszej poprawy jakości funkcjonowania organizmu.