Points Of You® jako idea i narzędzia pracy, nie tylko z drugim człowiekiem, ale i ze sobą,  to kompendium wiedzy, do której kluczem jest intuicja i otwartość na to, co pokazuje obraz. Obraz jest tym środkiem przekazu, który rozumie mózg, bo obrazy istniały od zawsze, na długo przed tym, jak pojawiły się pierwsze słowa. Słowa same w sobie są tym środkiem przekazu, który steruje naszym mózgiem i często manipuluje.

logo 2 screen

Praca z obrazem i słowem pozwala z jednej strony pozbyć się ograniczeń i rozwinąć swój potencjał, z drugiej strony pozwala pogłębić znaczenie słowa. Obie półkule mózgowe angażują się w pracę i rozwój. Dla większość ludzi ważniejsze od obrazu wydaje się być słowo, które w jakiś sposób systematyzuje ich przemyślenia. Jestem zdania, że tego typu zachowania niektórych osób są podyktowane ogromnym wpływem systemu edukacji i wychowania, w którym nadmierne znaczenie przypisuje się logice i spycha w kąt doświadczanie własnych odczuć. Słowa przemawiają do lewej półkuli mózgowej, która odpowiada za myślenie, analizowanie, pisanie czy rozumowanie. Tę półkulę angażujemy w rozwiązywanie naszych spraw aż w 85%. Prawa półkola mózgowa reprezentuje odczuwanie, emocje, kreatywność i intuicję. Jednak system edukacyjno-wychowawczy uczy nas świadomości istnienia tego, co już sprawdzone, zmierzone i policzone. Praca z obrazem i z metaforą, poprzez większe angażowanie prawej półkuli mózgowej, poszerza horyzonty doświadczania siebie samego. Nie wszystko trzeba nazwać, by to poczuć. A warto poczuć wszystko to, co może pokazać nową jakość życia.

 

 

points of youObraz poszerza spojrzenie na daną sprawę, przenosi przeszłość do teraźniejszości i pozwala przyjrzeć się jej z innej perspektywy. Taka praca uwalnia kreatywność i pobudza twórcze myślenie. My zyskujemy nowe wizje i rozwiązania, a dodatkowo nasz mózg zyskuje nowe połączenia neuronalne. W taki sposób pieczemy dwie pieczenie przy jednym ogniu – kreujemy naszą rzeczywistość i wspomagamy proces neuroplastyczności naszego mózgu, co przekłada się na lepszą kondycję psychiczną i witalność.


Ważnym elementem otwierającym nasz umysł i „utrwalającym” naszą pracę nad sobą i ze sobą jest moment tzw. pauzy. Jest to fizyczne i mentalne zatrzymanie się w relaksie, zostawienie codzienności i spokojne przyglądanie się własnym myślom. Wyciszanie się przy dźwiękach muzyki pozwala na przeniesienie się od świdomego umysłu do podświadomego, dostrzeżenie swoich prawdziwych potrzeb, tęsknot, marzeń, czyli wszystkiego tego, co wypiera świadomość. Takie zatrzymanie się w sobie to medytacja. Myślę, że najciekawiej i najprościej medytację przedstawia Deepak Chopra:

 „Mimo, że medytacja jest częścią każdej duchowej tradycji, niezależnie od tego, czy jest drogą duchową, techniką oddechową, czy czymś, co poprawia świadomość ciała, nie ma nic wspólnego z żadną wiarą, ideologią czy doktryną. Jest prostą techniką mentalną, za pomocą której możesz odkryć źródło własnych myśli.”

 Jednak bez względu na to, jak pojmujemy medytację, badania Impact of Regular Meditation Practice on EEG z 2005 roku dowiodły, że podczas medytacji odnotowuje się inną temperaturę skóry niż w przypadku relaksacyjnej wizualizacji. Ponadto odkryto, że podczas medytacji i wizualizacji uaktywniają się zupełnie inne obszary mózgu.

Praca z obrazem.

Proces edukacyjno-wychowawczy ukierunkowywuje nas w zbyt dużym stopniu na odbiór świata poprzez analizę i porównania. W tym doskonale pomaga nam lewa półkula mózgowa, której przywilejem, jak i jedną z funkcji jest kontaktowanie nas ze świate zewnętrznym. Otaczający nas świat to ciągle zmieniające się schematy, trendy i wytyczne szeroko pojętego sukcesu. Ciągłe porównywanie się z innymi, analizowanie wzlotów i upadków odciąga nas od naszej prawdy o sobie i funduje niezliczone pokłady frustracji. Historia, którą opowiadamy o sobie to często pasmo udręk przeplatanych nieznaczącymi osiągnięciamie. Natura w swej doskonałości dąży do równowagi, zawsze odnajduje swój rytm. Człowiek w swoim dążeniu do równowagi winien zainteresować się swoją prawą półkulą mózgową, której przywilejem i jedną z funkcji jest komunikacja z nami samymi. Prawa półkula to bogactwo tworzenia i odczuwania. Lewa półkula odpowiada na pytania typu: Co widzę na obrazku?, natomiast prawa półkula odpowiada na pytania typu: Jak to, co widzę na obrazku, odzwierciedla sprawę, którą mam do rozwiązania? 

Prekursorka pracy z obrazem, Judy Weiser tak ją opisuje:

     "Każde zdjęcie to rodzaj autoportretu, zwierciadła przeszłości, pokazującego chwile i osoby, które były wyjątkowe na tyle, żeby je świadomie zatrzymać. Zbiory fotografii przedstawiają osobistą historię życia. Ten wizualny ślad pokazuje wędrówkę (zarówno emocjonalną, jak i fizyczną) w przeszłość, a czasami wskazuje także przyszłą drogę. Również reakcje na pocztówki, ilustracje z magazynów i zdjęcia wykonane przez innych mogą dawać ważne wskazówki pozwalające interpretować skryte w nich wewnęrzne znaczenia.
Prawdziwe znaczenie zdjęcia tkwi mniej w jego wizualnej formie, a znacznie bardziej w reakcjach jakie ono wzbudza w umysłach (i sercach) tych, którzy je oglądają. Patrząc na zdjęcie ludzie spontanicznie tworzą znaczenia, które w ich odczuciu są częścią fotografii. Te znaczenia mogą, ale nie muszą się pokrywać z tymi, które chciał im nadać ich twórca, fotograf.
Prawdziwe znaczenie zdjęcia (i jego emcjonalne przesłanie) zależy od tego, kto na nie patrzy, dlatego, że ludzka percepcja i unikalne życiowe doświadczenie automatycznie nadają ramę i definiują to, co widzimy. Reakcje na fotografie, które ludzie uznają za szczególne, potrafią bardzo wiele ujawnić o nich samych, szczególnie jeśli zadane są właściwe pytania".

Praca z obrazem:

- zwiększa możliwości dodarcia do tych pokładów własnej osobowości, w których kryją się niezliczone pokłady naszych zasobów i źródła bycia prawdziwym sobą;

- to doskonały proces poznawania tego, co nazywamy esencją życia, misją życia, powołaniem;

- pozwala budzić marzenia i odkrywać siłę napędową naszych dziełań,

- uczy rozpoznawać własne potrzeby i wartości;

- umożliwia określenie własne przynależności do pomyślnego życia.

Jak pracować z obrazem?

Zarezerwuj sobie kilka chwil. Pomyśl o sprawie, której chcesz się poprzyglądać i przyjrzyj się obrazowi i odpowiedz na pytania:

 

cards 2016 11• Co ja widzę na zdjęciu?

• Co obraz przedstawia?
• Jaką sytuację opisuje zdjęcie?
• Jaką wiadomość przekazuje mi ten obraz? 
• Jak wpływają słowa na to, co widzę? Poszerzają czy zawężają mój odbiór tego zdjęcia?
• Jaką historię ma ten obraz mi powiedzieć? 
• Co się stało chwilę przed zrobieniem zdjęcia? A co chwilę po?

• Czym są zatłoczone części na zdjęciu?
• Czym są "puste" części na zdjęciu?
• Jak cała kompozycja zdjęcia odzwierciedla mnie?
• Jaki jest zapach, towarzyszy obrazowi?
• Jaki dźwięk towarzyszy obrazowi?
• Czy istnieje ruch na zdjęciu? 

• Co czuję, kiedy patrzę na obraz? Jakie wspomnienia przywołuje to, co widzę?
• Jeżeli mogę się ustawić się na zdjęciu, to gdzie?
• Czym jest szczegół, który najbardziej przemawia do mnie? Dlaczego?
• Co mogę/chcę dodać do obrazu?
• Jaki szczegół jest zbędny na tym zdjęciu? A co ja bym chciała "wyczyścić" lub zabrać z obrazka?
• W jaki sposób obraz odnosi się do rzeczy, której chcę się poprzyglądać dzisiaj?

• Jak ta praca z obrazem wpłynęła na moją sprawę?

• Jak ta praca wpłynęła na mnie? Jakie są moje odkrycia? Jakie doświadczenia?

 

Jeżeli praca tą metodą pozwala Tobie poszerzać perspektywę postrzegania siebie i tego, co wokół, to zapraszam na indywidualne sesje coachingowe i warsztaty coachingowe.

Skontaktuj się ze mną mailowo lub telefonicznie 501 355 062.